Heb je commentaar op deze website?

Klik hier om iets in ons gastenboek te schrijven.

Klik hier om ons gastenboek te lezen.

Welkom!

Rutger wint Ironman Cozumel in 8:18:40

Hello,
Jaja, ik heb hier zonet mijn tweede Ironman overwinning behaald. Zo sluit ik een rampjaar toch nog af met een goed resultaat. En minstens even belangrijk, mijn slot voor Kona 2010 is nu al binnen!
Hierna volgt een kort verslagje van mijn wedstrijd. Om 6h55 in de vroege morgen zijn we er met de pro´s aan begonnen. Het zwemmen viel deze keer behoorlijk mee. Toen ik na 46m38 uit het water kwam, hoorde ik van Tine dat ik maar een drietal minuten achter lag op
Bayliss en een tweetal minuten op Zyemtsev. Nochtans had ikzelf het gevoel dat ik ergens in de achtergrond aan het ploegen was. Ik verschoot dus wel van de boodschap, maar deze keer in positieve zin.

Het fietsen ging meer dan behoorlijk. Voor het einde van de eerste ronde was ik beide juist genoemde triatleten al voorbij gefietst en zat ik op kop, samen met een zekere Pedraza. In de volgende twee rondes kende ik geen enkel zwak moment. Alleen kende ik mijn compadré niet en die bleef maar bij mij. Ik wist niet of ik een goede loper mee had of niet en dat maakte me toch een beetje ongerust. De rest van de concurrentie (ik keek vooral Bayliss en Zyemtsev) was ondertussen al vele minuten achteruit geslagen.

Na de fietswissel heb ik de eerste kilometers aan een hoog tempo gelopen. De aanleiding hiertoe was een staaltje van moderne communicatie. Ik had tijdens het fietsen naar Tine geroepen dat ik Pedraza niet kende en dus ook zijn loopkwaliteiten niet. Tine stuurde onmiddellijk een sms naar Sofie, thuis in Belgie. Sofie ging zoeken op het internet en ontdekte dat Pedraza 3uur en 11 minuten had gelopen in Zurich, dus heel waarschijnlijk geen begenadigde loper. Dus een sms-je terug naar Tine met deze informatie en bij de start van het lopen, kreeg ik de boodschap toegeschreewd. Ik heb dan even op de snelheidspedaal getrapt en daardoor kwam ik onmiddellijk alleen op kop. Pedraza verloor een tweetal minuten in de eerste loopronde, dus daar moest ik geen schrik meer van hebben. Omdat ik wist dat mijn korte voorbereiding zich vooral in het lopen zou laten voelen ben ik vlug naar een normaler tempo overgeschakeld. Ik vreesde vooral Zyemtsev nog, die ik al kende van vorige wedstrijden als een uitstekende loper. Hoewel hij wel wat tijd goedmaakte, bleef hij echter hangen op meer dan 10 minuten. De laatste loopronde ( van 3) was zwaar. Maar gelukkig had de concurrentie het ook zwaar.

De finish was schitterend! Al die Mexicanen gingen uit hun dak. Echt een geweldige sfeer. Nadien nog een podiumceremonie met alles erop en eraan. Ik ben nu officieel een held in Cozumel. Ik heb nog nooit met zoveel mensen op de foto gestaan. Meer dan een uur geposeerd met Mexicanen (vrouwen, mannen, kinderen, oma's, opa's en nog zoveel meer)
Deze wedstrijd is zeker voor herhaling vatbaar. Tine is ook tot het besluit gekomen dat supporteren tijdens een Ironman best vermoeiend is. Volgende keer doet ze gewoon zelf mee!
Tot binnenkort,
Rutger

Storm op Zee!!!

De laatste dagen is het weer hier erg veranderd. Dinsdag hadden we zelfs een echte tropische storm. Ik was juist in de zee gaan zwemmen maar ben er wijselijk na 400m terug uitgekomen. Ik was nog maar net op het 'droge', toen de hemelsluizen echt open gingen.. Tine was op datzelfde ogenblik aan het fietsen. Het stadje Cozumel stond binnen enkele minuten onder water en Tine heeft echt met haar voeten in het water terug naar huis moeten fietsen.

Donderdag zijn we op het wedstrijdparcours gaan zwemmen. Amaai wat was dat! Zoveel stroming! Het was echt vechten om aan de boei te geraken, maar op de terugweg vloog je precies terug. Na de training heb ik wat staan praten met een andere atleet en die had zijn tijden opgenomen: 25min om tot aan de boei te geraken en in 7 minuten was hij terug. Vandaag was het de bedoeling om nog eens op het zwemparcours te trainen maar de zee was nog veel wilder. Het was zelfs verboden te zwemmen! Hopelijk betert het tegen zondag, want een Ironman zonder zwemmen dat is toch ook niet dat!

Ik moet zeggen dat Tine wel een goede invloed heeft op mij. We zijn nu vrijdagavond voor de wedstrijd, die zondag plaatsvindt, en al mijn materiaal is al gereed. Meestal ben ik wat aan de late kant ... en gebeurt alles op het laatste nippertje.

De laatste dagen begin ik mij echt goed te voelen en ik kijk echt uit naar mijn eerste deftige wedstrijd van het seizoen. Het was door de gekende omstandigheden een korte maar krachtige voorbereiding. Hopelijk toch met een ticket voor Kona 2010 als gevolg.

Rutger,
Vrijdagavond, 27 November

Het leven zoals het is ... in Cozumel!

Hello,

Ik ben hier nu een dikke week in Cozumel. Het tijdsverschil met Belgie is 7 uur en dus moest ik mij eerst en vooral aanpassen aan het nieuwe uur. Daarom heb ik eerst een paar dagen goed uitgerust. Dat was ook nodig na de zware voorbereiding op de wedstrijd in Belgie. Zoals je op de bijhorende foto's kan zien, is uitrusten hier niet echt een moeilijke opdracht. De voorbije dagen ben ik toch terug een beetje in gang geschoten.

Cozumel is wel een mooie locatie voor een Ironman. Het wordt prachtig zwemmen. Ik heb hier al veel vissen gezien. Gisteren zwom er nog een rog van ongeveer een meter onder mij door. Het fietsparcours bestaat uit drie rondjes van 60km. Het is vlak maar met heel veel wind. Er is een prachtig stuk van 20 km juist naast het strand. Het lopen is 3 keer heen en terug, en zal vooral lastig worden door de hitte en vochtigheid.
Nog 5 dagen en het is wedstrijd!

Groetjes,
Rutger

PS: voor diegenen die de wedstrijd live willen volgen: Het begint hier om 14 uur Belgische tijd op zondag 29 November. Hopelijk is het allemaal een beetje te volgen op Internet. Ga zoals altijd naar de website www.Ironmanlive.com.

Terug van weggeweest!

De laatste paar maanden is het hier heel stil geweest op mijn website. Er viel dan ook weinig te vertellen. Eerst een tweetal maanden buiten strijd met het CMV-virus. Dan toch een 8ste plaats in de Marc Herremans Classic bij mijn heroptreden in Antwerpen. Vervolgens een zeer goede voorbereiding voor Hawaii gehad in Frankrijk, maar dan weer brute pech in de Zwintriathlon, begin September in Knokke. De voetkwetsuur, die ik opliep bij de eerste fietswissel, vergde een onmiddellijke operatie in het ziekenhuis, gevolgd door een geduldige revalidatie. Ik moest ook noodgedwongen mijn deelname aan de Ironman Hawaii afzeggen. Kort gezegd: mijn hele seizoen 2009 is zogoed als voorbij en ik heb eigenlijk nog niet de kans gehad om iets te laten zien.
Ik heb de laatste paar weken toch terug goed kunnen trainen en daarom heb ik beslist om voor het jaareinde toch nog aan een Ironman te gaan deelnemen. De keuze viel op de Ironman Mexico, meerbepaald in Cozumel op zondag 29 November. Gisteren ben ik in Amsterdam op het vliegtuig gestapt, samen met Tine Deckers, die meegaat als begeleider. Ik hoop dat ik me in de volgende twee weken, zonder verdere pech, kan voorbereiden op deze wedstrijd. En nu maar duimen voor een mooi resultaat!!

Sportieve groetjes,
Rutger
17 November 2009

Opnieuw Pech!
Voorlopig buiten strijd wegens CMV Virus

Zoals jullie allicht al hebben vernomen via de pers, heb ik begin Mei, na het fietsgedeelte, moeten opgeven in de Wildflower Triatlon . Ik had verschrikkelijke koppijn en voelde me totaal uitgeput. Eens terug in België, ben ik onmiddellijk naar de kliniek gegaan voor een grondige controle. Daar is vastgesteld dat ik besmet was met het Cytomegalovirus (CMV). Voor vele mensen is dit een tamelijk ongevaarlijk iets, maar bij sportmensen leidt dat tot oververmoeidheid. In België is het meest gekende slachtoffer van cmv Justine Henin, die in 2004 een hele lange rustperiode moest inbouwen. Dit is ook voor mij de enige uitweg: rusten, rusten en nog eens rusten. Ik zit nu al een paar weken te niksen en het begint zo langzamerhand op mijn systeem te werken. Terwijl al de andere triatleten volop bezig zijn met hun seizoen, moet ik de ene na de andere geplande wedstrijd afzeggen. Leuven, Brugge en Roth zijn al definitief geschrapt. Antwerpen is erg twijfelachtig en in het slechtste geval is gans mijn seizoen om zeep. Ondertussen probeer ik er toch nog maar de moed in te houden. Hopelijk kan ik binnenkort toch terug beginnen trainen, zodat ik toch nog een goede voorbereiding kan afwerken voor Hawaï!

Gene Vette!

Mijn eerste wedstrijd van dit seizoen werd geen succes. Het begon al bij het zwemmen. Ik wist al vooraf dat er stevig zou worden doorgezwommen, met al die atleten van de olympische afstand. Bovendien had ik nog de pech om de aansluiting bij het achtervolgende peletonnetje te missen. Daardoor heb ik het grootste deel van het traject in het ijskoude water in mijn eentje moeten afleggen. Ik kwam uiteindelijk als 24ste aan in de wisselzone, meer dan drie minuten na Andy Potts, die wel een nieuw wedstrijdrecord neerzette.
Het fietsen ging behoorlijk, maar niet super. Van echt achtervolgen op super-biker Bjorn Anderson en het groepje van acht dat zich achter hem had gevormd was er in feite geen sprake. Ik moest alles geven om de schade te beperken. Uiteindelijk bereikte ik de fietswissel in 10de positie op zes minuten van de leider. Ook in de afsluitende halve marathon vlotte het van geen kanten. Het licht ging helemaal uit en ik eindigde tenslotte op de 15de plaats. De zege ging uiteindelijk naar Matt Reed, voor Andy Potts en Ronnie Schildknecht.
Achteraf gezien heb ik misschien een fout gemaakt door iets te lang door te trainen en onvoldoende af te bouwen naar de wedstrijd toe. Ik voelde me echt niet fris genoeg om de zware concurrentie op een degelijke manier te bestrijden. Blijkbaar ben ik een man van extremen: ofwel is mijn prestatie schitterend ofwel is ze ondermaats. Iets tussenin schijnt niet te bestaan. Veel tijd om na te denken of te treuren is er echter niet. Na een paar dagen rust, ben ik al volop bezig met de voorbereiding van de Wildflower halve triatlon, opnieuw in California. Hopelijk kan ik daar een sportieve weerwraak nemen!

Foto's van de wedstrijd>>>>>

Klaar voor mijn eerste wedstrijd!

Na een schitterend slot in 2008 met opnieuw een medaille op het bal der kampioenen (lees: Ironman World Championship) heb ik genoten van een welverdiende rust. Niet overdreven lang (3 weken) maar voldoende om de batterijen terug volledig op te laden. Omdat ik al geplaatst ben voor Hawaii en hiervoor geen IM hoef af te werken kon ik nog eens rustig de tijd nemen en genieten van een oeroude klassieke voorbereiding: 5 maanden lang rustig opbouwen, een stevige basis leggen (al is dat rustig wel relatief). Door het programma van de afgelopen 2 jaar was ik ondertussen wel sterker geworden maar was ik ook mijn snelheid wat kwijt. Ze zat nog wel in mijn lichaam maar ik gebruikte ze niet meer.
Het feit dat ik nu regelmatig train met het jonge geweld dat zich voorbereidt op de OD maakt het mentaal minder zwaar om diep te gaan. Je wordt vanzelf wat geprikkeld door die snotneuzen. Zowel voor het zwemmen als het lopen, is de training de afgelopen jaren toch wel veranderd. Er wordt veel meer snelheid en intensiteit getraind en dit afgewisseld met kracht, hypoxie trainingen, … . Raar maar waar, ik heb er geen last van en draai vlot mee.
Voor het zwemmen was er al een enorme vooruitgang richting Hawaii en heb ik daar tijdens de wedstrijd zeker de vruchten van geplukt. Het leuke van het verhaal is dat ik blijf evolueren (zelfs op mijn leeftijd) en dat ik nu tijden zwem die ik nooit eerder heb kunnen neerzetten. Aan mijn fietsen heb ik nog niet specifiek gewerkt. Ik ben wel aan het sleutelen aan mijn tijdritpositie maar dat is maar in functie van Roth en Hawaii.
Op extrasportief vlak gaat het eveneens goed. Familiaal zit alles ok en geniet ik van vrouw en kindjes en heb ik al wat meer tijd gehad om met vrienden en kennissen door te brengen. In mijn sponsoring is er het een en ander gewijzigd. De sponsoring met Nike werd stopgezet en ingeruild voor K-Swiss, mijn Cervélo P3 heb ik met veel plezier gewisseld voor een Belgische Dean (Ridley). Suunto en SportsControl zijn me op trainingsvlak komen versterken en mijn trouwe sponsors NorthgateArinso, BLOSO en Oil Service geven mij de vrijheid om professioneel te kunnen werken.
Conclusie: Na een zorgeloze winter voel ik me goed, heb ik geen last van blessures en ben ik klaar voor mijn eerste wedstrijd. Ondanks dat het een heel zwaar deelnemersveld is en dat de snelheid opgedreven wordt door de ¼-atleten gaan ze met mij rekening moeten houden. Ik hou jullie op de hoogte.

Rutger
2 april 2009

Wedstrijdkalender 2009

Binnenkort start voor mij het seizoen 2009. Hieronder mijn wedstrijdkalender voor het ganse jaar. Natuurlijk kan deze kalender eventueel nog gewijzigd worden tijdens het seizoen.

Datum	Plaats	Wedstrijd

4 April	Oceanside USA	Ironman California 70.3

2 Mei	Lake San Antonio USA	Wildflower Triathlon halve triatlon

17 Mei	Leuven Belgie	halve triatlon

20 Juni	Brugge Belgie	kwart triatlon

12 Juli	Roth Duitsland	Quelle Challenge Roth volledige triatlon

2 Augustus	Antwerpen Belgie	Marc Herremans Classic Ironman Antwerp 70.3

2 September	Knokke Belgie	Zwintriathlon kwart triatlon

10 October	Kona, Hawaii	Ironman Hawaii

Rutger sluit 3-jarig contract af
met Ridley

Rutger heeft zopas een contract getekend met het Belgische fietsmerk Ridley. Vanaf nu zal hij gebruik maken van de Ridley Dean en de Ridley Noah. De Ridley Dean is de revolutionaire tijdritfiets die vorig jaar werd gebruikt door Cadel Evans in de Ronde van Frankrijk.
Rutger deed onlangs een test met zijn nieuwe fiets op de piste van De Blaarmeersen in Gent. De resultaten waren verbluffend: na enig gesleutel aan de fiets en aan zijn positie, bleek dat hij, in vergelijking met vroeger, 20 watt minder vermogen nodig had om een snelheid van 45km/uur aan te houden op de wielerbaan. Dat belooft voor het nieuwe triatlonseizoen!